Forum | Prikbord | Info | Links
 
Reisverslag Villa-trip 2004 (16-19 april 2004)
Reisverslag Foto's Tamworth Foto's Birmingham

Friday

Als op vrijdagochtend 16 april 2004 om 4.30 uur de wekker gaat, kost het enige moeite om er uit te komen. Uiteraard zijn er cementboeren die daar hun hand niet voor omdraaien, maar het is toch wel aan vroege kant. Maar we gaan vandaag op weg voor een weekend in Engeland en dus is er even geen tijd om te zeuren. De laatste voorbereidingen worden getroffen (het overladen van sixpacks en eten uit de koelkast) en dan op de fiets naar het station. Aangekomen op het station staan de bus en de koelboxen al klaar. De eerste bierbuiken worden inmiddels al weer gevuld met... bier.

Het is de bedoeling om om 5.30 uur te vertrekken, maar we blijken iemand te missen. Door de wekker heen geslapen en ook al niet telefonisch bereikbaar, dus dat is mooi kut. Eigenlijk moeten we toch echt gaan rijden, omdat we anders straks bij Londen in de file staan. Gelukkig wordt de langslaper onderweg nog wel telefonisch bereikt en hij zal de auto pakken en ons proberen in te halen, wat achteraf nog niet zo makkelijk blijkt te zijn met Herman the German achter het stuur van de bus.

In Assen worden Poll en co opgepikt en zetten we koers richting Breda. Net voor Breda blijkt de langslaper ons eindelijk ingehaald te hebben en gezamenlijk rijden we naar het station in Breda. Daar wordt de tijd gedood met voetballen op straat, tot ongenoegen van buschauffeurs, automobilisten, fietsers en andere bejaarden. We pikken onder andere Peeh, twee Belgen, twee Fortunezen en de Engelsman Simon op, die al gauw wordt omgedoopt tot kok 'Jamie Oliver'. Volgens eigen zeggen is hij vooral gespecialiseerd in de dogdick-salad with extra homemade 'dressing'.

In Calais aangekomen worden eerst nog even de blazen geleegd in wc's, wasbakken en een prullenbak en dan gaan we de tunnel in. Tot twee keer toe gaat toevallig net in onze wagon het brandalarm af door dampende sigaretten, tot groot ongenoegen van het tunnelpersoneel. Eenmaal weer uit de trein en tunnel stoppen we vrij snel bij een of ander winkelcentrum, waar vooral de hamburgerketen Wimpy's over klandizie niks te klagen heeft. Reden tot klagen bij de klanten is er echter genoeg, want het duurt erg lang voordat je je eten krijgt.

We stappen weer in en rijden in een streep door naar Tamsworth, in de buurt van Birmingham. Daar logeren we in dezelfde pub/hotel als de tripgangers een jaar eerder. Even tijd om op te frissen, te slapen of om een biertje te bestellen natuurlijk. Op de schermen is Arsenal - Leeds bezig, een 5-0 afstraffing met 4 goals van Henry. De avond verloopt verder rustig en het grootste gedeelte van de groep blijft de avond in de pub hangen.

Het is ongeveer half 6 in de ochtend op het Centraal Station in Groningen. De bus staat klaar en we gaan zo vertrekken. Tenminste, als iedereen er is...

Net voor Breda een tussenstop. Altijd handig als je mensen op moet pikken die te laat zijn en die in hun autootje al half Nederland hebben doorgereden.

Even wat te eten halen. En een bal...

We zitten inmiddels in de trein door de tunnel.

In de trein door de tunnel.

We zijn aangekomen in Tamworth. We zoeken de hotelkamer op om de spullen te dumpen en om op te frissen. Dit is het uitzicht vanuit de hotelkamer.

Ons hotel 'Tweeddale Arms' bij avondlicht.

Saturday

De volgende dag begint al vroeg met een full English breakfast. Niet alles op het bord valt in de smaak, maar het is een goed begin van de dag. Om 12 uur zullen we naar het stadion van Tamworth gaan vertrekken, en voor die tijd worden boodschappen gedaan (voornamelijk bier voor op de terugweg) en wordt er in de pub weer het nodige gedronken. Op een gegeven moment stroomt de pub zelfs vol met Exeter-fans en de sfeer is prima.


Te voet op weg naar het stadion van Tamworth. Meer dan een fietsenstalling is het eigenlijk niet, maar toch durven ze 9 pond entree te vragen. Best goeie snacks daar ook en inmiddels weten ze daar wat 'siepels' zijn. Vervolgens naar de stadionpub waar het bier goed smaakt en de wijven lelijk zijn (zoals in heel Engeland). Vervolgens gaan we staan op de lange zijde, in de hoek bij het uitvak. Verbazingwekkend dat er zoveel (de eerder genoemde 700 zal goed in de buurt zitten idd) Exeter-fans meereizen voor een duel in de Conference League. Voor hun gaat het tenminste nog een klein beetje ergens over, maar toch. In de tweede helft gaan we wat meer in het midden staan bij de rest van de Groningers. De Nederlandse liederen worden met verbazing beluisterd door de Tamworth-fans, die het wel grappig vinden, zo'n groep Dutchies.

De wedstrijd eindigt in 2-1 voor Tamworth en we gaan weer terug naar de kantine. Daar komen uiteindelijk ook de spelers naar toe, die met aantichter Bagger voorop aan hun kop worden gezeurd over hun stropdassen. Anderhalf uur later zijn zeker al 15 stropdassen van eigenaar verwisseld, maar misschien nog wel meer. Vrijma heeft beslag gelegd op een fles champagne van een sponsor en Bagger heeft een gesigneerde bal.

We lopen het veld over en belanden in de businessruimte. Ook daar gaat de strooptocht naar Tamworth-souvenirs ongeminderd verder. Op een gegeven moment wordt er een bal verloot en Bagger met z'n grote bek mag de loting verrichten. De winnaar wil graag dat de bal geveild wordt en deze brengt 100 pond op! Best veel geld voor een bal. We lullen nog wat met de lokale geldschieters en besluiten dan weer eens terug naar het hotel te gaan. Vrijma krijgt tot zijn grote verrassing opeens een ingelijst shirt mee naar huis en Bagger de geveilde bal. Heeft ie opeens twee gesigneerde ballen. Behangen met Tamworth-zooi gaan we op weg naar het hotel.

We gaan een hapje eten bij de McDonald's en dat blijkt een erg goed idee. Sikke de Fries heeft allemaal kortingsbonnetjes van de plaatselijke Friesche hamburgertoko, en besluit een geintje uit te halen met het personeel van de McD. Hij vraagt of zijn bonnetjes ook geldig zijn in Engeland en tot zijn stomme verbazing gaan ze er nog mee akkoord ook. Meteen gooit ie met z'n zatte hoofd 4 bonnetjes op de toonbank, maar dat had ie beter niet kunnen doen. Want als iedereen al besteld heeft en we aan het tafeltje zitten, komt opeens de 'bestelling' van Sikke binnen: een zak met eten, eigenlijk veel te veel om op te eten. Hilariteit alom en iedereen ligt slap van het lachen. Bij Warre moet het brilletje van de neus, want de tranen rollen over z'n wangen. Vijf bezopen Nederlanders die met kneuterige bonnetjes bijna de hele McD leeg kunnen 'kopen'.

Nadat we ons eindelijk door de gratis verkregen snacks hebben geworsteld, komt ook nog de eigenlijke bestelling van Sikke. Goeie planning daar! Toch knap dat alles is opgekomen, en voor de betrokkenen waarschijnlijk de grootste lachbui van de afgelopen jaren. Hier had je echt bij moeten zijn...

Vervolgens op weg naar de 'Wetherspoon', blijkbaar de hipste tent van Tamworth, maar van binnen is het net een hotellobby. Warre en Sikke besluiten wat vrouwen weg te jagen en Vrijma haalt de jackpot van de gokkast leeg. Maar als het bier op is, gaan we toch maar weer terug naar het hotel.

Daar is het een groot feest, want iemand (geen idee wie) viert daar z'n verjaardag en laten er nou ook net 38 voetbalfans in hetzelfde hotel zitten. Karaoke viert hoogtij en het is erg gezellig. Het feestvarken heeft ook hapjes geregeld, maar dat vindt minder aftrek. Toch knap dat je twee tafels met hapjes hebt en dat er werkelijk niks van te vreten is. Vieze zooi. Het feest gaat tot diep in de nacht door en iedereen vermaakt zich opperbest.

Sunday

De volgende dag gaan we op naar Birmingham. De tassen worden ingeladen in de bus en om een uur of 11.00 uur komen we aan bij Villa Park. De pub blijkt nog niet open te zijn en dus gaan we maar op de busparkeerplaats voetballen, ook tot vermaak van een 'Hobbit' (als je de foto ziet, weet je genoeg) en een steward, die vrolijk mee doet.


De wedstrijd zelf is matig helaas, maar dat risico loop je altijd. Een kerel van Newcastle wordt er al vrij snel uitgestuurd met rood, maar dat was Vrijma en ondergetekende ontgaan. Als Bagger 20 minuten later zegt dat je niet ziet dat het 11 tegen 10 is, zien wij Łberhaupt pas dat er nog maar 10 man bij Newcastle staan. Misschien dat 11 tegen 11 een beter duel had opgeleverd, nu is het eigenlijk net niks. Maar de ervaring van een wedstrijd in Villa Park zelf is uiteraard gewoon prima.

Na afloop moeten we om half 7 terug zijn bij de bus. We besluiten een hapje te gaan eten bij de plaatselijke IndiŽr danwel Pakistaan. Bij het grootste gedeelte van het gezelschap valt de keuze op de 'Balti Chicken with egg'. De volgende dag merkt de rest van de bus ook iets terug van de 'Balti Chicken' in de vorm van chemische reuksignalen. Vrijma krijgt bij zijn toetje nog een heuse plastic draak mee, die later mooi kan dienen als trofee in de ruftcompetitie in de bus.

Terug in de bus is de filmmarathon inmiddels al begonnen. Achtereenvolgens zullen deze avond en nacht 'Con Air', 'Hollow man', 'Shaft', 'Johnny English' en nog een film (wie weet de titel nog?) worden vertoond. We pikken een grote groep op bij de pub en rijden vervolgens door naar het winkelcentrum waar we ook op de heenweg al stopten. De laatste ponden worden hier besteed aan eten en gokken en dan zetten we koers naar de Kanaaltunnel. Helaas iets te laat, want we blijken de trein gemist te hebben. En dus moeten we bijna twee uur wachten.

Monday

De filmmarathon gaat onverminderd door en binnen in een winkelcentrum kan er koffie worden gehaald. Na de gedwongen pauze kunnen we om half 3 eindelijk de trein in en om ongeveer half 4 zetten we weer wiel aan land. De terugreis voert door BelgiŽ naar Breda, waar een aantal lieden weer wordt uitgezwaaid. Vervolgens slingert de bus langs Meppel (om Sikke af te zetten voor de trein naar Hveen- nog geen berichten dat deze treinensloper is teruggestuurd?), Hoogeveen (Raarrrrr), Assen en uiteindelijk zijn we rond 11 uur weer terug op het station van Groningen. Moe, maar zeker voldaan.

En we kunnen een aantal conclusies trekken:
  • De combinatie Balti Chicken en bier blijkt een zeer chemisch wapen op te leveren.
  • Full English Breakfast moet uitgebreid worden met dogdicksalad with home made dressing.
  • De bedden op de kamer van Poll en Retep bleken prima opslagruimte voor bier te bezitten.
  • Friese kortingsbonnen zijn ook geldig in Tamworth.
  • Tamworth FC heeft inmiddels gemeentesteun nodig om nieuwe stropdassen te kopen.
  • Engelse feesthapjes zijn niet te vreten.
  • Gokkasten in Engeland zijn onbegrijpelijk en niet te vertrouwen.
  • Het was al met al een prima weekend.


Check voor meer foto's van deze wedstrijd:
Fortunahome


Reisverslag Foto's Tamworth Foto's Birmingham

terug Foto's: © Harris


 
Webhosting: Flexwebhosting.nl