Forum | Prikbord | Info | Links
 
FC Groningen - Cambuur Leeuwarden, 23 mei 1998

In de bossen van Zeist komen geen hooligans

ZEIST - Als de harde kern van FC Groningen dinsdagavond zijn frustraties na de 3-1 nederlaag tegen FC Den Bosch afreageert op de supportersbussen van de gasten en vervolgens de aanval inzet op de Groningse ME, staat voor waarnemend burgemeester Lammers zijn besluit vast: hij is het supportersgeweld zat en zal de eerstvolgende thuiswedstrijd, tegen SC Cambuur, verbieden. Het Groningse Oosterpark blijft dicht op het moment dat de plaatselijke FC in de nacompetitie vecht voor overleven in de eredivisie.

De spelers moeten het zonder hun supporters stellen, terwijl ze hun steun juist nu zo hard nodig hebben; FC Groningen staat na haar matige start op het punt in de anonimiteit van de eerste divisie te verdwijnen. Competitieleider Van Rhee is door het burgemeestersbesluit gedwongen een alternatief onderkomen te zoeken, maar de belangstelling om de rivaliserende supportersgroepen uit Groningen en Leeuwarden te ontvangen is klein. Of liever, die interesse is er in het geheel niet. De enige mogelijkheid die overblijft is het KNVB-complex in Zeist: publiek kan daar niet worden toegelaten.

Als het bestuur van SC Cambuur zich met een golfkarretje naar het veld laat vervoeren, kijken 2 agenten te paard toe en fietst een collega op een mountainbike met het karretje mee. 50 meter verderop verschuilt een steward zich als een commando in het struikgewas. Hij moet opduikende hooligans weren. Er hebben zich veel stewards in Zeist verzameld. FC Groningen heeft er 80 meegestuurd, SC Cambuur 20. Zij kennen de gezichten van de relschoppers en kunnen daarom snel ingrijpen.

Aan de toegangspoort naar de velden wordt streng gecontroleerd. Slechts bestuursleden, stewards en journalisten mogen naar binnen. De sfeer is lacherig, maar ook gespannen. Langs het kleedlokaal staan plastic tafels en stoeltjes. Het draaiboek voor deze wedstrijd ligt op tafel. De politie wil voorafgaand aan de wedstrijd geen mededelingen doen over de grootte van het aanwezige politiekorps. Maar door simpel de hoofden te tellen blijkt dat er een kleine 30 platte petten ronddolen. Districtschef van de politie te Zeist, A. Mellink, laat weten dat er bij escalatie snel hulp kan worden ingeroepen uit Utrecht. De politie heeft alles onder controle verzekert hij.

Wanneer beide teams het veld betreden, ontbreken de bekende welkomstdeuntjes die de spelers uit hun eigen stadion kennen. Voorzichtig applaus van de bestuursleden is het enige dat opklinkt. Boven de bomen die het veld opringen cirkelt een sportvliegtuigje. Er wordt gegrapt dat Gaston Sporre, voorzitter van FC Zwolle, gelijk gaat krijgen: hooligans zijn inventief. Aan de overkant van het veld heeft een cameraploeg de apparatuur op een dug-out geplaatst. Een leger persfotografen neemt plaats langs de zijlijn, maar hooligans laten zich niet zien als scheidsrechter Van der Ende voor het begin van de wedstrijd heeft gefloten.

Het is een vreemde gewaarwording, profvoetbal zonder toeschouwers op een veld zonder tribunes. De trap tegen de bal is hoorbaar, net als het gehijg na een lange sprint. Zelfs het geklik van de camera's hoeft in deze ambiance niemand te ontgaan. Als Van der Ende opzichtig in de fout gaat, klinkt er geen boegeroep van de tribunes, geen gefluit en ook de bekende beledigingen blijven achterwege:dat moet een zegen voor de scheidsrechter zijn. Achter de manshoge gazen hekken kijkt een handjevol toeschouwers toe. In de rust heeft een groepje van een man of 5 plaats genomen op een stapel planken. Uitdagend staren ze naar de politie. "Groningen hooligans!", roepen ze. (bron: Volkskrant, 25 mei 1998, Tjeerd Bijnsdorp)

terug


 
Webhosting: Flexwebhosting.nl